Het papiertje waar ik echt blij van werd


Toen ik mijn Heao diploma ontving was ik niet trots. Wel blij dat ik klaar was. Het MD program bij Ormit vond ik geweldig. Toen vond ik het jammer dat ik klaar was, maar het had iets in me wakker gemaakt. Ik bleef bezig met leren, met mijn persoonlijke ontwikkeling. Persoonlijke ontwikkeling werd mijn passie, veranderingen begeleiden het werk waarvoor ik betaald werd. Het doel was steeds dingen beter maken. Ik zocht daarbij steeds de balans tussen resultaat en de menselijke maat. Ik ontdekte echter pas mijn ware talent, mijn echte passie toen ik ging schrijven. ​ Ik wilde een boek schrijven over bewustzijnsontwikkeling, over spiritualiteit in het bedrijfsleven. Het moest pragmatisch zijn en eenvoudig te begrijpen. Het boek kwam echter niet uit mijn handen. Ik probeerde het vanuit mijn rationele geest te schrijven, te structureren. Het was te veel en ik had geen idee hoe ik het moest structureren. Ik begon te mediteren en er ontstond een verhaal. Een verhaal over een indianenmeisje dat opgeleid werd tot sjamaan. ​ Ik had geen idee wat het verhaal me wilde vertellen. En werd benieuwd wat sjamanisme eigenlijk was. Ik ging me er in verdiepen en ontdekte dat het eigenlijk gebaseerd was op de natuurwetenschap. Door het verhaal werd ik geleid naar de Q'ero indianen uit Peru. Zij leidden mij op in hun oude traditie. Een traditie die nog stamde van voor het Inca tijdperk. Nieuwsgierig als ik was schreef ik me in voor een opleiding. Puur op gevoel. En hoewel ik in eerste instantie sceptisch was, was dat al na 5 minuten verdwenen. Op het moment dat ik kennis maakte met de paqo's, de priesters van de Q'ero indianen was ik om. Ze deelden hun wijsheid met zoveel liefde dat ik er niet meer omheen kon. ​ Ik volgde een drie jarige opleiding bij hen. En toen ik klaar was wist ik ook dat er nog zoveel meer te leren was. Toen ik het certificaat ontving ondertekend door deze bijzondere mannen realiseerde ik me waarom ik nooit eerder onder de indruk was geweest van een 'papiertje'. Zij leerden me weer leren in plaats van reproduceren. Ze leerden me mijn eigen wijsheid te ontsluiten. Dit keer realiseerde ik me bovendien dat ze me toestemming gaven om hun wijsheid te helpen verspreiden. Op mijn eigen manier, door een brug te slaan naar de Westerse wereld. Want de wereld was er aan toe, alleen moest ik nog de juiste woorden vinden. De vertaalslag maken naar mijn eigen vak als begeleider van veranderingen. Het vervulde me met trots, maar ook met nederigheid. Ik heb het certificaat opgehangen in mijn kantoor als 'reminder' van mijn verbinding met deze mooie en wijze mannen. Als zij mij dit vertrouwen geven, wie ben ik dan om nog te twijfelen aan mijn pad? ​ Op dit moment ben ik nog steeds bezig om vorm en inhoud te geven aan de vertaalslag. Om te zorgen dat de oude wijsheid in ere kan helpen herstellen. Danielle Braun hielp me via haar boek 'De Corporate Tribe' de link te leggen naar de bedrijfssjamaan, de organisatieveranderaar. En momenteel leer ik de brug te maken via de fenomenologie en volg ik een opleiding organisatieopstellingen via het Hellinger Instituut. Een wens die ik al langer had, maar nu echt past op mijn pad. ​ Mijn eerste boek werd uiteindelijk geen business boek, maar een kampvuurverhaal, genaamd: Hoe de maan ruikt en het orgasme van de sterren. Een verhaal dat je meeneemt door de lagen van het bewustzijn.

In de periode dat ik het verhaal schreef ontstond er ook een reflectie op het verhaal vanuit verschillende perspectieven. Er ligt dus nog heel veel materiaal en het is mijn wens dat er meerdere boeken zullen volgen. En ondertussen....wil ik graag mensen en organisaties blijven steunen in hun transformatieproces. Want ook dat is een belangrijk onderdeel van mijn pad omdat het me vooral ook heel veel leert over mezelf en de ander.

92 weergaven0 opmerkingen

Recente blogposts

Alles weergeven